Генетикалық алуандық түрдің эволюциялық дамуын, бейімділігін және ұзақ мерзімді өміршеңдігін сипаттайтын маңызды көрсеткіш болып табылады, сондықтан оны сақтау және зерттеу ғылым үшін өзекті міндет болып қала береді. Шырғанақ (Hippophae rhamnoides L.) ғасырлар бойы қолданылып келе жатқан және биологиялық белсенді заттарға бай болуына байланысты соңғы жылдары экономикалық маңызы артып отырған өсімдік. Бұл зерттеуде Солтүстік Қазақстанның техногендік аймақтарындағы H. rhamnoides түрінің генетикалық алуандығы ISSR-маркерлер арқылы бағаланды. Тұқымдар Қостанай облысының Пригородный орманшылығындағы шырғанақтың екі популяциясынан жиналды. ISSR-талдау популяция ішінде полиморфизмнің жоғары деңгейін (87 %) және популяциялар арасында төмен деңгейін (13 %) көрсетті. UPGMA кластерлеуі популяциялар арасында да, олардың ішінде де генетикалық айырмашылықтардың бар екенін анықтап, өсімдіктердің әртүрлі шығу тегі мен айқас тозаңдану мүмкіндігін көрсетті.
Выявлено влияние экспозиции склонов гор Гусарского района на продуктивность и на распространение лесообразующих древесных пород из бука восточного, дуба грузинского и граба кавказского. Эти исследования позволят разработать рекомендации по выращиванию высокопродуктивных и устойчивых лесных насаждений в горах.
Исследованы растительные сообщества редких видов южного макросклона Жетысуского Алатау из Malus sieversii, Louiseania ulmifolia, Armeniaca vulgaris, Berberis iliensis. Рекомендованы проведение мероприятий по мониторингу состояния редких растительных сообществ и организация ботанического заказника в ущельях рек Коксу и Осек. Факторами дестабилизации компонентов растительности являются хозяйственная и рекреационная деятельности.
В статье рассматривается экосистемная роль папоротника орляка (Pteridium aquilinum) в восстановлении природных территорий на примере Арыкбалыкского филиала Государственного национального природного парка «Кокшетау». Освещены его морфологические и экологические особенности, распространение в различных лесных дачах, а также его адаптационные механизмы к различным почвенным и климатическим условиям. Особое внимание уделено влиянию папоротника на предотвращение почвенной эрозии, стабилизацию экосистем и его способности к регенерации нарушенных территорий. Рассмотрены лимитирующие факторы роста, возможные риски инвазивности и хозяйственный потенциал растения. Сделан вывод о значимости Pteridium aquilinum как элемента биоразнообразия региона и его важной роли в сохранении экосистемного баланса.
Мақалада Cerinthe minor L. (Boraginaceae Juss.) туралы мәліметтер келтірілген Жоңғар Алатауы жотасының флорасы үшін географиялық табыс ретінде. Cerinthe minor қазіргі Жетісу облысы Ескелді ауданының аумағында Текелі қаласынан шығысқа қарай 17 км жерде орналасқан Балдырған шатқалының 19 кордон маңынан табылды. Түр әр түрлі шөптесін-астықтұқымдасты өсімдіктер құрамындағы ашық алқаптарда өсті, жергілікті қопаларды ("дақтар") құрады; далалық жолдардың жиектерінде; бұталы-шөптесін өсімдіктер арасында; Сaragana arborescens Lam. екпелерінде, теңіз деңгейінен 1649 м биіктікте. Түрдің анықталған орналасу жері Қазақстан аумағындағы нақ оңтүстік жері болып табылады.
В статье впервые приводятся многолетние фенологические данные интродукционных испытаний в открытом грунте Азимины трехлопастной (Asimina triloba (L.) Dunal) в условиях Юго-Востока Казахстана. Составлена фенограмма, отражающая последовательность и продолжительность вегетативных и генеративных фаз развития. Установлены крайние и средние даты наступления фенофаз. Установлено, что активная вегетация Азимины проходит с первой декады апреля по третью декаду октября и диапазон с переходом через +10 оС является оптимальным для вегетации Asimina triloba в условиях Главного ботанического сада.
